Opeth

[Appelflap]

Wat een nummer, wat een album.

Alleen jammer dat de engineer vergeten was de amp van het CLEAN naar het DRIVE channel te switchen!

[KoenM]

Wat was dat weer absurd goed. Zijn grunt is terug sterker dan de voorbije jaren! En wat een setlist: o.a. Master's Apprentices, The Leper Affinity en The Night and the Silent Water!

17e keer Opeth en over een paar maanden ga ik gewoon opnieuw kijken.

[arjans]

Ook ik Amsterdam was het een geweldige show.

Opeth speelde fantastisch en pakte de volle zaal (+- 6000 man) volledig in.

[MadTinus]

Oeh, Master's Apprentices, weergaloos nummer <3

[paradigm shift]

4 sterren in De Volkskrant. Jammer genoeg gemist.

[KoenM]

4 sterren in De Volkskrant. Jammer genoeg gemist.

Die rukker is weggegaan voor de toegift: ze kwamen (uiteraard) nog terug met Sorceress en Deliverance.

[Aviatrix]

Het was inderdaad GEWELDIG in Amsterdam. Ouderwets bruut

[KoenM]

De wals in By the Pain I See in Others. <3

[Shreds of Sanity]

Ik ben The Last Will And Testament nog eens aan het luisteren en die plaat blijft uitstekend overeind. IJzersterk album.

[KoenM]

Herwaardering in 2026 van misschien wel mijn favoriete band aller tijden.

Gisteren met Heir Apparent. Misschien wel hun hardste nummer ooit. Die intro is zo massaal.

Vandaag met de titelsong van Blackwater Park. Meest complete compositie uit hun discografie?

[innuendo]

Zo'n band waar ik heerlijk nostalgisch van kan worden. Ik hoef Blackwater park maar op te zetten, mijn ogen dicht te doen en ik sta weer op het schoolplein.

[Mollusk]

Als ik dat album luister, moet ik automatisch denken aan reizen in de trein, met deze cd in mijn discman.

[KoenM]

When can I take you from this place?
When is the word but a sigh?
When is death our lone beholder?
When do we walk the final steps?
When can we scream instead of whisper?

When is the new beginning,
the end of this sad MADRIGAL.

Eerste cd die ik van Opeth kocht. Wat een openbaring toen. De combinatie van riffs, grunts, akoestische gitaar, clean vocals, bakken sfeer, een concept en tyfusgoede songwriting.

[MadTinus]

Ook een band waarnaar ik maar terug blijf komen, met name Deliverance en Blackwater Park, maar van 't jaar ook de eerste twee albums weer een aantal keer beluisterd.

[KoenM]

Reverie / Harlequin Forest vandaag. Het prijsnummer van Ghost Reveries voor mij na 20 jaar. 11:39 vliegt voorbij, waarbij alle onderdelen naadloos in elkaar overvloeien. Erg complete compositie.

INSTRUMENTS OF DEATH BEFORE ME

of

YOU ARE THE LAUGHING STOCK
OF THE ABSENT MINDEEED

Om dan naar een wonderschoon akoestisch strumming part over te gaan.

<3

[Hieronimus]

Een soortgelijke herbeleving van hun werk had ik de afgelopen weken ook, met gitaar in handen. Wat een riffs, wat een melodieën, zowel op elektrische als akoestische gitaar. Blackwater Park is puur speelgenot, en veel nummers hebben een leuke techniek om te oefenen (trills, palm-muting, open snaren).

[KoenM]

Vanmiddag was het de beurt aan A Fair Judgement. Doom! Geweldig mooie solo ook.

[Johan]

1 nummer per keer en dan er volledig in opgaan?

[Jeroen]

Ik vind Opeth echt een albumband. Als ik er muziek van draai, is dat altijd een hele plaat of cd.

[Johan]

Ik heb de nieuwe weer eens aanstaan. Die blijft ook ijzersterk. Gemakkelijk de beste sinds Watershed.

[Shreds of Sanity]

Die conclusie trek ik ook telkens als ik The Last Will And Testament opzet. Hij wordt nog steeds met elke luisterbeurt beter.

[KoenM]

Vandaag is het de beurt aan Closure. Wat komt Lopez hier fantastisch tot zijn recht! Jazzy swing met oriëntaalse buikdansritmes. En dan in het midden heel fragiel:

Awaiting word on what's to come
In helpless prayers a hope lives on
As I come clean I've forgotten what I've promised
In the rays of the sun I am longing for the darkness

[KoenM]

Advent! Een jonge band nog met een ambitieus geluid en erg lange songs. Zoekende, maar toch al beter uitgekristalliseerd en evenwichtiger dan op debuut Orchid. Thema's die terugkeren, passende tempowisselingen en breaks. In dit nummer doet de basgitaar erg interessante dingen, en ook de folky akoestische intermezzo's voegen bakken sfeer toe.

Morningrise was het eerste album van Opeth dat ik op vinyl kocht. Destijds in Gent in een metal / gothic winkel die allang niet meer bestaat, aan de Verloren Kost. De naam van de winkel ben ik al even kwijt. Zal nu 22 jaar geleden zijn. Nostalgie, maar nog steeds erg goed!

[Spawn999]

Ik kon echt helemaal niks met die laatste plaat...binnenkort tijd voor een herkansing....